به بهانه یکم شهریور ماه، سالروز بزرگداشت ابوعلی سینا و روز پزشک، عضو هیأت علمی گروه اخلاق پزشکی در یادداشتی به تبیین مهمترین چالش های اخلاقی پیش روی حرفه پزشکی در روزگار کنونی پرداخت و تأکید کرد که تعهد پزشک، فراتر از حفظ یک متن قدیمی، مسئولیتی زنده و پویاست.

به گزارش روابط عمومی دانشکده پزشکی، دکتر حسین محمودیان، عضو هیأت علمی گروه اخلاق پزشکی، در یادداشتی به مناسبت روز پزشک، موضوع تعهد پزشک را یکی از عمیق ترین مباحث اخلاقی و فلسفی تاریخ بشریت توصیف کرد و این مسیر را گذاری از یک سوگند فردی به سمت یک منشور اخلاقی اجتماعی دانست.

او با اشاره به ریشه های این تعهد، سوگند بقراط را سنگ بنای اخلاق پزشکی برشمرد و اصول بنیادین آن را شامل عدم آسیب، رازداری و تعالی اخلاقی عنوان کرد. به گفته این عضو هیأت علمی، در گذشته رابطه پزشک و بیمار رابطه ای پدرانه بود، اما امروزه این مدل دستخوش تحول بنیادین شده و جای خود را به همکاری و احترام متقابل داده است.

دکتر محمودیان گذار از نگاه سنتی به دنیای مدرن را حرکت از خیرخواهی به خودمختاری توصیف کرد و چهار اصل بنیادینِ خودمختاری، عدالت، احسان و عدم آسیب را جایگزین نگاه تک بعدی گذشته دانست. به باور او، بیمار دیگر صرفاً پذیرنده درمان نیست، بلکه مشارکت کننده ای آگاه است که حق دارد با اطلاع کامل، درمان را بپذیرد یا رد کند.

این استاد گروه اخلاق پزشکی در ادامه به برخی چالش های نوظهور در روزگار کنونی اشاره کرد؛ از جمله اقتصاد سلامت و ضرورت پاسداشت استقلال حرفه ای، گسترش فناوری و هوش مصنوعی در تشخیص و درمان، پیچیدگی های تصمیم گیری در پایان حیات، و مسئولیت پزشک در برابر عدالت اجتماعی و سلامت عمومی. 

دکتر محمودیان در بخش پایانی یادداشت خود تأکید کرد: تعهد امروز یعنی به کارگیری علم برای خدمت به انسان، بدون خدشه در کرامت، عدالت و استقلال حرفه ای؛ «اگر سوگند بقراط قلب پزشکی بود، اخلاق مدرن عقل و عدالت آن است. پزشک معاصر باید هم زمان هم یک دانشمند دقیق باشد و هم یک فیلسوف اخلاق، تا بتواند در دنیایی که هر لحظه پیچیده تر میشود، راهنمای سلامت و کرامت انسان باقی بماند.»

او در پایان با نگاهی به آینده این حرفه، یادآور شد که با وجود همه چالش های نوظهور، ریشه تعهد پزشکی همچنان پابرجاست؛ انسانی که امروز به جایگاه پزشکی میرسد، وارث میراثی است که از بقراط تا ابوعلی سینا، همواره بر یک اصل مشترک استوار بوده است، علم هرگز به تنهایی کافی نیست؛ آنچه پزشکی را به انسانی ترین حرفه ها بدل میکند، پیوند ناگسستنی دانش با اخلاق، و تخصص با عاطفه است.

پایان خبر