اختلال بیش فعالی و نقص توجه (ADHD) شایعترین اختلال رفتاری در کودکان است که در اوایل دوران کودکی شروع می شود. نقص توجه یک اختلال رفتاری و شناختی عصبی است و بطور کلی میزان این اختلال در پسرها بیشتر از دختران می باشد. اگرچه این اختلال در دوران کودکی آغاز می شود ولی در صورت عدم درمان ممکن است علائم آن تا بزرگسالی ادامه پیدا می کند.

به گزارش روابط عمومی دانشکده پزشکی، دکتر «سارا ده بزرگی» فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان و عضو هیات علمی گروه روانپزشکی دانشکده پزشکی، گفت: اختلال کم‌توجهی-بیش فعالی (ADHD) یکی از مشکلات سلامت روان است که باعث می‌شود کودک برای متمرکز شدن روی یک کار واحد یا ثابت نشستن برای مدت طولانی دچار مشکل شود. بسیاری از افراد در طول زندگی خود کاهش تمرکز و تغییر در سطح انرژی را تجربه می‌کنند. اما کم‌توجهی و بیش فعالی در کودکان مبتلا به ADHD شدیدتر است؛ به طوری که روی تحصیل، روابط اجتماعی و زندگی خانوادگی آن‌ها تاثیر می‌گذارد. 

بیش فعالی در کودکان از چه سنی شروع می‌شود؟

دکتر ده بزرگی با بیان اینکه کودکان با اختلال نقص توجه و بیش فعالی 5 تا 10 درصد از جمعیت کودکان در سنین مدرسه را تشکیل میدهند، ادامه داد: بیش فعالی در  کودکان یک اختلال عصبی رشدی است که معمولا در سنین مدرسه مشاهده می‌شود. با این حال احتمال بروز علائم بیش فعالی در کودکان ۳ ساله و بالاتر وجود دارد

او بروز علائم در سنین مختلف را متفاوت دانست و افزود: از ویژگی های  عمده این اختلال در کودکان، فعالیت و  تحرک زیاد، تمرکز  و توجه کم و رفتارهای ناگهانی و تکانشی می باشد؛ این کودکان در تمرکز کردن، تکمیل وظایف و پیروی از دستورالعمل‌ها با مشکل مواجه هستند، بی‌قرار هستند، انرژی زیادی دارند، نمی‌توانند یک جا بنشینند، زیاد صحبت می‌کنند یا تمایل دارند صحبت دیگران را قطع کنند؛ علائم این اختلال از دوران کودکی شروع میشود و ممکن است در نوجوانی رو به بهبود برود اگرچه ممکن است برخی از جنبه های آن تا آخر عمر باقی بماند.

این فوق تخصص روانپزشکی کودکان و نوجوانان در خصوص دلایل بروز این اختلال ادامه داد: ژن های متعددی در تحقیقات به عنوان مبنای ژنتیکی این اختلال شناخته شده است؛ همچنین مطالعات اخیر نشان میدهند که تکامل قشری مغز ممکن است در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه عمدتا تا چند سال به تعویق بیفتد. این تاخیر در ناحیه جلویی مغز که در پروسه های ادراکی و شناختی از جمله توجه و برنامه ریزی حرکتی مهم است، برجسته می باشد. با وجود این تاخیر در تکامل قشری مغز اما در ساختار مغز هیچ حالت غیر طبیعی دیده نمیشود.

او با اشاره به اینکه مهمترین علت ایجاد این اختلال در کودکان عوامل ژنتیکی می باشد، افزود: پژوهش ها نشان میدهند اگر کودکی اختلال نقص توجه بیش فعالی داشته باشد، ما بین 10 تا 35 درصد از اعضا ی خانواده احتمالا این اختلال را خواهند داشت. از علل دیگر این اختلال، وجود سابقه نارس بودن در زمان تولد و همچنین تحمل شرایط با اکسیژن پایین در جنینی می باشد.

دکتر ده بزرگی با بیان اینکه این اختلالات باید در کودکان به موقع تشخیص داده و درمان شود، خاطر نشان کرد: هدف از درمان این اختلال، مدیریت و کنترل رفتارهای غیر عادی است تا کودک بتواند در تمام مراحل مختلف رشد فردی، روابط خانوادگی و زندگی اجتماعی و دوران تحصیل با دیگران راحت‌تر ارتباط برقرار کند. دارو درمانی، روان درمانی، مداخلات رفتاری، آموزش والدین از مداخلات در دسترسی هستند که بر اساس تشخیص علائم و شدت بیش فعالی توسط پزشک متخصص، به کار گرفته خواهند شد تا به کاهش علائم و بهبود عمکلرد منجر شود.

پایان خبر