دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز
به مناسبت روز جهانی پارکینسون؛ دکتر مریم روحانی حقیقی بر ضرورت تشخیص زودهنگام و بهرهگیری از رویکردهای نوین درمانی تأکید کرد
همزمان با یازدهم آوریل، روز جهانی پارکینسون، دکتر مریم روحانی حقیقی، متخصص مغز و اعصاب و عضو هیات علمی دانشکده پزشکی شیراز، در یادداشتی علمی، بر اهمیت بازاندیشی در مدیریت یکی از شایعترین اختلالات نورودژنراتیو سیستم عصبی مرکزی تأکید کرد. او با اشاره به چالشهای پیشرو در مواجهه با این بیماری، بر ضرورت ارتقای آگاهی عمومی و بهرهگیری از آخرین دستاوردهای علمی در مسیر بهبود کیفیت زندگی بیماران اشاره نمود.
به گزارش روابط عمومی دانشکده پزشکی، دکتر مریم روحانی حقیقی در تبیین ماهیت این بیماری، یادآور شد که روز جهانی پارکینسون، به افتخار پزشکی نامگذاری شده که نخستین بار در سال ۱۸۱۷ این اختلال را توصیف نمود. او با رویکردی تخصصی، پارکینسون را یک بیماری پیشرونده عصبی دانست که بهطور عمده با تخریب نورونهای دوپامینرژیک در ناحیه «ماده سیاه» مشخص میشود. او افزود: کاهش سطح دوپامین در مسیرهای عقدههای قاعدهای (Basal Ganglia)، منجر به اختلال در تنظیم حرکات ارادی و بروز طیف وسیعی از علائم بالینی میگردد.
او در بررسی تظاهرات بالینی این بیماری، به تفکیک دو دسته اصلی علائم اشاره کردند:
- علائم حرکتی: شامل لرزش در حالت استراحت، کندی حرکت، سفتی عضلانی و اختلال در تعادل و الگوی راه رفتن.
- علائم غیرحرکتی: که اغلب با علائم حرکتی پوشانده میشوند، شامل اختلالات خلقی (مانند افسردگی و اضطراب)، اختلالات خواب، کاهش حس بویایی و در مراحل پیشرفته، اختلالات شناختی.
دکتر روحانی حقیقی با هشدار نسبت به روند سالمندی جمعیت، خاطرنشان کرد: شیوع این بیماری با افزایش سن ارتباط مستقیم دارد و با توجه به تغییرات دموگرافیک جهانی، انتظار میرود بار بیماری پارکینسون در دهههای آینده به طور چشمگیری افزایش یابد.
عضو هیات علمی دانشکده پزشک شیراز در خصوص مدیریت درمانی افزود: اگرچه در حال حاضر درمان قطعی برای بازگرداندن عملکرد از دست رفته نورونها وجود ندارد، اما مداخلات درمانی متعددی جهت کنترل علائم و ارتقای کیفیت زندگی بیماران در دسترس است. او از کاربرد داروها و همچنین به مداخلات جراحی پیشرفته و ضرورت توانبخشی چندرشتهای شامل فیزیوتراپی، کاردرمانی و گفتاردرمانی تأکید کرد.
دکتر روحانی حقیقی در پایان، به چشماندازهای نوظهور در این حوزه اشاره کرد و گفت: پیشرفتهای اخیر در حوزههای ژنتیک مولکولی، شناسایی بیومارکرها و توسعه درمانهای مبتنی بر سلولهای بنیادی، افقهای جدیدی را در مسیر تشخیص زودهنگام و درمانهای هدفمند گشوده است. توسعه این رویکردها میتواند در آینده منجر به تغییر سیر بیماری و بهبود قابل توجه پیامدهای بالینی گردد.
نظر دهید